چند روز تو جلسه ای با چند تا استاد بودم. می خواستند برای روزی در ماه آینده قرار جلسه ای رو بزارند ولی امکانش فراهم نبود. چرا؟ چون هر کدوم تو این یه ماه چند جا باید مسافرت می رفتند: برای کنفرانس، سخنرانی، شرکت تو جلسه دفاع از تز و ….اونهم به جاهای مختلف دنیا، یکی می رفت هند و بعدش برکلی یکی بوستون و سن دیگو و خلاصه هر کس جایی می رفت.
مقایسه کنید اینرو با این حقیقت تلخ که متأسفانه بعضی از استادهای دانشگاههای ایران اصلاً از کشور خارج نمی شند؛ با بقیه اساتید در ارتباط نیستند و با جو علمی غالب در تماس نیستند.
سلام
حالا إن شاءالله شما ميشويد استادان آينده و يك تحوّلي به وجود ميآوريد. ولي بايد در آن زمان، يك وقتي هم براي شاگرداني مثل ما كنار بگذاريد : )
چرا نويسنده مطلب را مشخص نميكنيد؟ ما اينجا يك رفيقي داريم گفتيم احوالپرسي كنيم. نثر اين مطلب هم يك كمي شبيه نثر آتشربا بود.
به هرحال براي بابك و دوستانش آرزوي موفّقيّت در سال جديد ميكنم.
پايدار باشيد.
——————————————–
آقا ما بسيار مشعوف گشتيم كه به بلاگ ما سر زديد! بقيه دوستان مشغول تحصيل علم و دانش هستند و خيلي فعال نيستند!
ما هم براي عيار عزيز آروزي شادي و شادكامي داريم!
ارادت
Somehow i missed the point. Probably lost in translation
Anyway … nice blog to visit.
cheers, Naughtiness.