سالروز وفات دكتر شريعتيه. طبق معمول بازار فحاشي به شريعتي و مخالفت كوركورانه با اون بزرگ دوباره داغ شده. حس جالبيه…نظرات مخالفاش (اگر بشه به اونها مخالف گفت!) بيشتر در حد بدوبيراه و ليچاره. شناخت دوستان هم از ايشون در حد هجوها و فكاهي هاي بهرام مشيريه (نمي شد مثلاً فاميلش باشه چنگيزطلب يا مغول نژاد؟ هر بار اسم اين اسوه هجو رو مي شنوم ذهنم مكدر مي شه چون همفاميل اسطوره اي به اسم فريدون مشيريه! حيف!).
امروزا دوباره نقد نوريزاده بر حرفهاي دكتر لينك شده. يعني اين دوست ما آخر تعطيلاته! به كسي كه تمام زندگيش را عاشق بوده و با عشق زندگي كرده نسبت طرفداري و انتشار نفرت دادن همونقدر احمقانه است كه نسبت قوام و متانت به حرفهاي نوريزاده دادن.
خدايا شكرت كه دشمنانش رو از بين ابلهان انتخاب كردي…
كجايي؟